ΝΕΚΥΙΑ

Για σένα, γιατί εγώ είμαι εσύ και εσύ εγώ   Αρχή είναι η παρατήρηση δύο αντικειμένων, του χώρου της καθημερινότητας και του χώρου του νεκροταφείου. Μέσα από την παρατήρηση αυτή διαμορφώνεται το ξεκίνημα της διαδρομής που εισάγει στον κόσμο της διάκρισης, του αποχωρισμού, της εκμετάλλευσης, του εγκλήματος, τονίζοντας την συνεχή εκπαίδευση του ανθρώπου στη χειραγώγησή του από τις κυρίαρχες ελίτ. Εδώ εμφανίζεται ο άνθρωπος να ακολουθεί το σύστημα χωρίς επιλογή αφού φέρει μέσα του το διχασμό νου και πράξης και την αντίφαση. Προχωρεί στα δύο βασικά αλληλοεξαρτώμενα: τις διαπροσωπικές κοινωνικές σχέσεις, που ουσιαστικά ξεκινούν από τη σχέση των δύο φύλων, οι οποίες στην πτώση τους οδηγούν σε ανώτερους στόχους οι οποίοι όμως παρά τις καλές τους προθέσεις δεν παύουν να αποτελούν δημιουργία ισχυρότερων προφίλ του εγώ με αποτέλεσμα να διατηρούν ό, τι θέλουν να σταματήσουν. Η εμπειρία αυτή οδηγεί τελικά στο μόνο σταθερό σημείο το οποίο υπάρχει, την φύση και την αρχή της παύσης του δια...

Στην Οδό  (Ομιλία 28/5/22 στην συγκέντρωση Ελεύθερα Σκεπτόμενων Πολιτών Αγίου Δημητρίου) 28/5/22-LIVE : "ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ"https://www.youtube.com/watch?v=N8G0b0YUcUc A δελφοί, Αδελφές μου Δεν πρόκειται να μιλήσω ως εκπαιδευτικός σε αναστολή για συμβάντα και τεκταινόμενα, για όλα τα άσχημα τα οποία έχουμε υποστεί και μάλιστα τα παιδιά τα τελευταία δύο χρόνια. Γιατί αυτό είναι σαν να παρατηρούμε ένα παγόβουνο εστιάζοντας στο μέρος που είναι έξω από το νερό ενώ ουσιαστικά το τεράστιο μέρος του βρίσκεται κάτω από το νερό. Μόνο σε ό, τι φαίνεται. Όχι σε ό, τι βρίσκεται αθέατο.    Και δε θα μιλήσω για αυτή την τεράστια απειλητική οντότητα αλλά για την τεράστια δύναμη η οποία θα την οδηγήσει σε ανάδυση και όπως η εξαγωγή των ριζών ενός δένδρου από τη γη το οδηγούν στο τέλος του, έτσι θα τελειώσει   και αυτή. Και η δύναμη την οποία δεν μπορεί παρά να αποδεχθεί , είναι δύναμή μας. K ι αυτή φανερώνεται όταν επιστρέφουμε στο σπίτι μας, στον εαυτό ...

  ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ «Ο ΕΝΟΙΚΟΣ» 1.        ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ 2.        ΕΝΤΟΣ ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ 3.        ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΖΙ 4.        ΤΟ ΘΕΙΟ ΘΗΛΥ 5.        ΟΧΙ ΖΩΗ ΟΧΙ ΘΑΝΑΤΟΣ   1. TA ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ Τελικά για τι πρόκειται; Μία μυθιστορία επιστημονικής φαντασίας; Ένα συμβολικό,  πολυσυμβολικό και αλληγορικό κείμενο; Μία συλλογή αυτοβιογραφικών στιγμών, καλυμμένη με  κουρτίνα συμβόλων; Ένας επικό ταξίδι στον εσώτερο εαυτό; Η μυθιστορηματική έκφανση καταγραφής της ψυχικής θλίψης για τα συμβάντα των ημερών μας; Η επισήμανση του τρόπου που πρέπει να λειτουργήσει ο κόσμος για να υπάρξει πραγματικά; Ένα προφητικού τύπου κείμενο; Ένα κάλεσμα της ύστατης στιγμής στην οποία ο άνθρωπος πρέπει να επιλέξει την αληθινή ζωή στο φως ή τον συνεχή θάνατο στο σκοτάδι;   Παρουσιάζοντας τα ερωτήματα με μία απει...

Αφιερωμένο στα παιδιά του κόσμου Εποχή της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.  Ένας άνδρας που αποχωρεί από το σύστημα και διαχωρίζεται πλήρως από αυτό, στα όνειρά του, έρχεται σε επαφή με το σκοπό της ύπαρξής του ενώ προσπαθεί να απογυμνώσει τον εαυτό του από κάθε επίκτητο εγώ.  Γύρω του, οι άνθρωποι έχουν καταλήξει σε ψηφιακές συσκευές του συστήματος, του πλήρους ελέγχου.  Δε βλέπουν, δεν ακούνε, είναι μόνοι, αποχωρισμένοι πλήρως.  Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά.  Εκείνοι που έχουν αποβληθεί από το σύστημα και ζουν εξόριστοι στον κατεστραμμένο φυσικό χώρο.  Ο άνδρας βρίσκεται ξαφνικά μπλεγμένος σε μια κρατική υπόθεση ασφαλείας ενώ χωρίς καμία προετοιμασία ξεκινά να συνοδεύσει ένα κορίτσι με μυστηριώδεις δυνατότητες στον εξωτερικό χώρο, κάτι που απαγορεύεται ρητά και ελέγχεται από την πλήρη καταστολή που εφαρμόζει η Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Παρόλα αυτά τα συναισθηματικά   μηνύματα που λαμβάνει από την καρδιά του τον ωθούν να προχωρήσει… Τελικά για τι πρόκειται...

  Το μυστικό της αγάπης 28/1/22 Αδελφοί μου, Αδελφές μου, Βρεθήκαμε σε ένα ταξίδι που οδηγεί πίσω στο σπίτι μας, ένα ταξίδι πολύ διαφορετικό από όσα έχουμε ζήσει. Γιατί έχουμε ταξιδέψει, πολλοί από εμάς και σε πολύ μακρινές χώρες με ιδιαίτερες διαδρομές πολλές φορές και πολύ επικίνδυνες όμως πάντα ήμασταν σχετικά προετοιμασμένοι. Γνωρίζαμε που πηγαίνουμε, τι θα συναντήσουμε, τι θα έπρεπε να έχουμε μαζί μας ή πώς θα έπρεπε να δράσουμε σε συγκεκριμένες συνθήκες. Όμως το ταξίδι που ήδη ξεκινήσαμε δεν έχει έτοιμες διαδρομές, δεν έχει προετοιμασία, ούτε τρόπους αποφυγής καταστάσεων. Ξεκινήσαμε χωρίς να πάρουμε κάτι μαζί μας, ουσιαστικά γυμνοί και με μόνη σίγουρη γνώση το που θέλουμε να φθάσουμε, στο σπίτι μας. Και για να φθάσουμε εκεί διανύουμε μια τεράστια άγνωστη διαδρομή, που μόνο η εμπιστοσύνη στο σκοπό μας δίνει την ακλόνητη πεποίθηση για κάθε μας βήμα. Και όσο βυθιζόμαστε στο εσώτερο είναι μας, το βήμα μας γίνεται πιο αργό καθώς η ανάγκη για προσοχή και ετοιμότητα γίνεται όλο κα...

  Travel with a smile   16/1/22 My Brothers, my Sisters We made a historic act the jump. We all walk together, happy, the smile became part of our body like the eyes, the mouth, the hands, the feet, remaining stable despite the adversities we encounter, as we always see the end of our journey, a newborn baby nailed to the his gaze on our eyes, sitting on the ground, among the birds, the animals, the plants that surround him. And each of us recognizes ourselves in this. Because by removing everything that created the acquired selves, those that made us suffocate and suffer all these years that were not life but a parenthesis of life, a parenthesis of centuries, millennia, we return to our real existence, that of the next moment of opening the eyes of the newborn. And now, after this wandering in a parenthesis of time, we return to our real existence, the one that life gave us, having with us something else, what we needed to continue when we were born. The self-awareness,...

  Ταξίδι με χαμόγελο 16/1/22 Αδελφοί μου, Αδελφές μου, Κάναμε πράξη το άλμα. Βαδίζουμε όλοι μαζί, χαρούμενοι, το χαμόγελο έγινε μέρος του σώματός μας όπως τα μάτια, το στόμα, τα χέρια, τα πόδια, παραμένοντας σταθερό παρά τις αντιξοότητες που συναντούμε, καθώς βλέπουμε πάντα το τέλος του ταξιδιού μας, ένα νεογέννητο βρέφος που έχει καρφωμένο το βλέμμα του στα μάτια μας, καθισμένο στη γη, ανάμεσα στα πουλιά, τα ζώα, τα φυτά που το περιτριγυρίζουν. Και ο καθένας μας αναγνωρίζει σ’ αυτό τον εαυτό του. Γιατί αφαιρώντας όλα όσα δημιούργησαν τους επίκτητους εαυτούς, αυτούς που μας έκαναν να ασφυκτιούμε και να υποφέρουμε όλα αυτά τα χρόνια που δεν ήταν ζωή παρά μια παρένθεση ζωής, παρένθεση αιώνων, χιλιετιών, επιστρέφουμε στην πραγματική μας ύπαρξη, αυτή της επόμενης στιγμής του ανοίγματος των ματιών του νεογέννητου. Και τώρα, μετά από αυτή την περιπλάνηση μέσα σε μια παρένθεση χρόνου, επιστρέφουμε στην πραγματική μας ύπαρξη, αυτή που μας έδωσε η ζωή, έχοντας μαζί μας κάτι ακόμα, αυτό ...