ΝΕΚΥΙΑ

  Για να κατανοηθεί το παρακάτω κείμενο να διαβαστούν με την παρακάτω σειρά τρεις αναρτήσεις οι οποίες διαπραγματεύονται το θέμα με συγκεκριμένη σειρά. Πρώτη Ο ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟΣ, Δεύτερη ΔΙΫΠΑΡΞΗ ΦΥΛΩΝ, Τρίτη ΣΤΗΝ ΑΦΑΝΕΙΑ. Διαφορετικά μπορεί να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις από τη νοηματοδότηση πολλών εννοιών που θα λάβουν άλλη εικόνα.   Ο υποβιβασμός  της γυναίκας στη συνέχισή του, αποδίδει στον άνδρα την ψυχική δύναμη να συνεχίζει την ανισορροπία. Όμως η εμβάθυνση στον εαυτό υποδεικνύει άμεσα την ύπαρξη του ενός στο άλλο καθώς το φύλο είναι ο τρόπος της συνέχειας στην υλική της εκδήλωση. Αυτό δε σημαίνει πως στην εκδήλωσή του το φύλο θα αλλάξει αλλά παραμένουν όπως φανερώθηκαν γνωρίζοντας πως το καθένα φέρει και το άλλο στην αφάνεια και γνωρίζοντάς το, γνωρίζει όχι μόνο το ίδιο αλλά και το άλλο με το οποίο συνεβρίσκεται, καταργώντας τη δυαδικότητα του κόσμου και οδηγώντας στην λήψη της γνώσης της πραγματικής θέσης τους σε αυτόν, που σημαίνει και την αλλαγή του. Έτσι η εξίσωση τω...

  Για να κατανοηθεί το παρακάτω κείμενο να διαβαστούν με την παρακάτω σειρά τρεις αναρτήσεις οι οποίες διαπραγματεύονται το θέμα με συγκεκριμένη σειρά. Πρώτη Ο ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟΣ, Δεύτερη ΔΙΫΠΑΡΞΗ ΦΥΛΩΝ, Τρίτη ΣΤΗΝ ΑΦΑΝΕΙΑ. Διαφορετικά μπορεί να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις από τη νοηματοδότηση πολλών εννοιών που θα λάβουν άλλη εικόνα. Όλα τα πλάσματα της δημιουργίας είναι έτσι δομημένα ώστε να συνεχίζουν τη ζωή στον πλανήτη. Το ίδιο και ο άνθρωπος. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος δε συνεχίζει τη ζωή αλλά καταστρέφει τα πάντα μια υπόδειξη ξεκάθαρη   φανερώνεται. Πως η βάση όλων όσων συμβαίνουν είναι η διάλυση της πραγματικής σχέσης που οδηγεί στη συνέχεια της ζωής. Η εξαφάνιση της σχέσης των δύο φύλων. Και αυτό δε συμβαίνει τώρα όπου τα αποτελέσματα είναι ορατά σε κάθε βήμα, συμβαίνει χιλιάδες χρόνια και συνεχίζει. Από την εποχή που υπάρχουν στοιχεία για τον τρόπο εξέλιξης του ανθρώπου είναι φανερό πως ο άνθρωπος αδυνατεί να προχωρήσει σε μια ζωή η οποία να τον δικαιώνει ως ύπαρξη. ...

  Οι άνθρωποι που φθάνουν στην επίγνωση του εαυτού μέσα στην καταιγιστικά τοξικοποιημένη εικονική ζωή που έχει θεσπιστεί ως ο μόνος τρόπος επιβίωσης, είναι ελάχιστοι, καθώς λαμβάνουν την πραγματική θέση τους σε ένα χώρο που δεν υπάρχει, αλλά οι οποίοι γνωρίζουν πως πραγματικά εκεί βρίσκεται η ζωή. Και γνωρίζοντάς το, αποκτούν σιγά σιγά τα χαρακτηριστικά εκείνα που έχουν αποβληθεί πλήρως από το σύστημα, καθώς θεωρούνται επικίνδυνα για αυτό. Η ανακολουθία νόμων, κανόνων και εντολών φέρνει άμεσα την τάση που γίνεται δράση, εγκατάλειψης του χώρου που όλα αυτά εφαρμόζονται και αυτό σημαίνει την ανακολουθία του κοινωνικού κατεστημένου. Έτσι ο άνθρωπος στοχοποιείται κατ’ αρχήν από το σύστημα και κατά δεύτερον από τον κοινωνικό περίγυρο τον οποίο το σύστημα επίτηδες αφήνει να προηγηθεί ώστε η κάθε δράση που θα ακολουθηθεί από το ίδιο, να είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Ο έξυπνος νους, που πάντα δρα «για το καλό του κόσμου», προωθεί έτσι ό, τι συμβαίνει ώστε να φανερώνεται η συστημική δράση...

  Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ Ο νους τοποθετημένος στην ύψιστη θέση καταστρέφει τα πάντα. Γιατί πάντα λειτουργεί με τον τρόπο ενός αθάνατου. Και αυτό είναι το έγκλημά του που καταλήγει στην καταστροφή του ό, τι υπάρχει. Ως αθάνατος φροντίζει ακόμα και για εκατοντάδες χρόνια το μέλλον του,   ακολουθεί εντολές, οδηγίες για χρήση φαρμάκων, κάνει ό, τι μπορεί για να μην έχει επιπτώσεις είτε κοινωνικές όμως κυρίως πολιτικές που είναι ποινικές. Ο νους είναι ο φύλακας της εξόδου από το συνεχές έγκλημα. Γιατί αφού συνεχώς σκέφτεται και πράττει έτσι, τότε το μόνο που συνεχίζεται είναι ο θάνατος. Ποιος λοιπόν το έκανε αυτό; Ποιος δημιούργησε το νου; Ποιος του έδωσε την άδεια να κυριαρχήσει; Ποιος τον οδήγησε στο διαχωρισμό του από όλα;   Αν εστιάσεις σε αυτόχθονες λαούς αυτό δεν ισχύει παρά μόνο μετά την αιματηρή ένταξή τους στο σύστημα, η οποία εξάλειψε κάθε τι που θα το έφερνε σε ανισορροπία.   Θυμήσου την εξόντωση των αυτοχθόνων της Αμερικής από τους Δυτικούς. Θυμήσου την εξόντωση τ...

  Το όνειρο όλων είναι η ελευθερία, κάτι που ο άνθρωπος ως πολίτης ποτέ δεν γνώρισε, κάτι που ο νους δεν έχει καμιά καταχωρημένη εικόνα παρελθοντική ώστε να ξέρει τι είναι αυτό που τον καίει μέσα του και το κυνηγά με απεγνωσμένες προσπάθειες που όλο και τον απομακρύνουν από αυτό. Γιατί αυτό που τον ωθεί είναι ακριβώς ό, τι έχει τεθεί στη λήθη, στην αφάνεια και αφήνει στις αισθήσεις ακριβώς τη συνεχή και αδιάλειπτη θέληση για τη συνέχεια της ζωής, το ίδιο του το γονιδιακό πλέγμα. Και αυτή είναι αλήθεια της ύπαρξης η οποία πάντα εκφράζεται όμως με έννοιες που αποδίδουν διαστρεβλωμένα νοήματα αφού ο νους ποτέ δε γνώρισε, ποτέ δεν είδε. Μόνο εκπαιδεύθηκε με ένα συγκεκριμένο τρόπο που αποκλείει κάθε δυνατότητα να γνωρίσει και να δει μέσω του φόβου και της ανασφάλειας, τους συνεχείς ακόλουθούς του. Δες τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του έξω από τα σύστημα, όπου δεν υπάρχει κάτι που να τον εντοπίζει σε ένα φαντασιακό χώρο ο οποίος φανερώνεται στους νόμους. Δες τη δημιουργικότητα που ...

  Ο άνθρωπος όπως κάθε γέννημα της γης είναι μια συμπαντική δημιουργία. Όμως μόνο αυτός μπορεί να έχει την επίγνωση αυτή από όλα τα πλάσματά της. Περιέχει μέσα του όλες τις αρχές της. Περιέχει μέσα του θα λέγαμε το θεϊκό DNA και μπορεί να έχει την επίγνωσή του. Αυτό είναι που προωθεί τη ζωή του όλου, χωρίς σκέψη, χωρίς νου, πάντα με τη διΰπαρξη όλων. Έτσι, οι πράξεις του ανθρώπου άσχετα με τα αποτελέσματά τους δικαιολογούνται. Είναι πράξεις δημιουργίας. Και αυτός, καθώς δεν έχει την επίγνωση του εαυτού του, δεν έχει και τη δυνατότητα να   αντιληφθεί τα αποτελέσματα των δράσεων του. Τα θεωρεί κάτι το φυσικό όχι το σφάλμα του. Το ζώο ακολουθεί αυτόν, τον ίδιο τρόπο χωρίς σχεδιασμούς και μελλοντικό βλέμμα, καθώς η ενστικτική ώθηση είναι αυτή που διατηρεί την συνέχεια της ύπαρξής του. Ζει όλα όσα συμβαίνουν κάθε στιγμή, τα αντιμετωπίζει ως αυτά που είναι. Ο άνθρωπος ίσως κάποτε να ήταν έτσι, όμως ξαφνικά όλα άλλαξαν. Και η πιο οικεία εικόνα που μπορεί να το απεικονίσει είναι η ...